xxxxxxxx

Miecz świętego Piotra


Miecz świętego Piotra to najcenniejszy i najważniejszy obiekt w Muzeum. To świadek rodzącego się państwa polskiego i dowód włączenia go w krąg kultury europejskiej. To pierwszy zabytek chrześcijańskiej Polski. Zabytek, który dotarł tu już jako pamiątka około 968 roku. Może wywołać zdziwienie, jakim cudem ten przedmiot mógł przetrwać tyle lat ? Być może cudem, ale że przetrwał, to fakt.

…..Papież ogłosił wówczas i ustanowił dla Kościoła poznańskiego człowieka o wiadomej sobie cnocie, wierze i religijności, Włocha Jordana, ze szlachetnego rodu rzymskiego, z rodziny i domu Orsinich. Po wyświęceniu i błogosławieństwie otrzymanym w Rzymie rozkazał mu papież w roku pańskim 966 udać się do Królestwa Polskiego, by tam kierował kościołem. Ten sam papież Stefan, by uczynić początki Jordana milszymi dla kleru i ludu polskiego ofiarował mu miecz św. Piotra, którym apostoł, jak wierzą, miał odciąć uszy Malchiasza w Ogrodzie Oliwnym, może ten sam miecz a może inny zamiast tamtego i pobłogosławił na pamiątkę tak świetnego czynu apostoła; aby Kościół w Polsce posiadał jawny klejnot, którym mógłby się szczycić …. Ten sam miecz w kościele poznańskim także i dzisiaj otacza gorliwa cześć.

Jest to relacja kronikarza polskiego Jana Długosza, który w 1475 r. w Katalogu Biskupów Poznańskich zapisał wiadomość o istnieniu tego miecza, o jego pochodzeniu i traktowaniu przez sobie współczesnych.

Stare dokumenty jeszcze dwukrotnie, w 1699 i 1721 roku potwierdzają istnienie miecza i mówią o nim, że był czczony jak relikwia i uroczyście pokazywany ludowi, a w święto patronów katedry tj. Piotra i Pawła obnoszony w procesji. Z biegiem lat coraz rzadziej go pokazywano, trochę o nim zapomniano, ale nadal przechowywano w katedralnym skarbcu. W latach 80-tych ubiegłego wieku za sprawą kanonika kapituły katedralnej, a jednocześnie ówczesnego dyrektora Muzeum Archidiecezjalnego księdza Stefana Tomaszkiewicza miecz znalazł się w zasobach muzealnych i w roku 1995 jako przedmiot szczególnie cenny zawisł na ekspozycji. W nowej siedzibie Muzeum – w Akademii Lubrańskiego – przygotowano dla niego bardzo zaszczytne miejsce – w skarbcu.

Z posiadania tego skarbu poznaniacy mogą być dumni, a wiedzieć o nim powinien każdy Polak.

Literatura omawiająca ważność i autentyczność miecza:

  • Jan Długosz – Katalog biskupów poznańskich (ostatnie wydanie: Wyd. Miejskie, Poznań 2004)
  • J . Jabczyński – Wiadomość historyczna o mieczu przechowywanym w archikatedrze poznańskiej – Rocznik Tow. Przyj. Nauk., Poznań 1860r.,
  • W. Powel – Legenda o poznańskim mieczu przechowywanym w katedrze – Kronika Miasta Poznania, 1935 r.
  • M. Głosek, I. Kajzer – Miecz św. Piotra z katedry poznańskiej – Kwart. Hist. Kultury Materialnej, 1974 r.
  • W. Gałka – Miecz św. Piotra, pamiątka jednej z najstarszych legend poznańskich – Kronika Miasta Poznania, 1995 r.
  • J. Pazder – Najstarsza polska relikwia – miecz św. Piotra z katedry poznańskiej – w: Tu się Polska zaczęła, 2006 r.